سال گذشته بخش استندآپ کمدی جشنواره سیمرغ بازتاب مثبت و گسترده‌ای داشت. یک دختر دانشجوی چادری با لهجه شیرین یزدی موفق شد نفر دوم این رشته در جشنواره شود و با اجراهای جذاب و شوخ طبعانه خود پدیده جشنواره هشتم شود. طاهره اکبری‌ دانشجوی ترم ششم رشته مهندسی بهداشت حرفه‌ای دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در گفت‌وگویی با مفدا درباره تاثیر این شوخ‌طبعی بر ابعاد مختلف زندگی‌اش گفته است.

مفدا: شوخ طبعی شما از کجا نشات می‌گیرد؟

شوخی طبعی در خانواده ما نهادینه و ارثی است. من از بچگی توانایی صحبت کردن در جمع را داشتم و به اصطلاح نقل مجالس بودم. بزرگتر که شدم این موضوع در مدرسه و در جشنواره‌های مدرسه‌ای ادامه پیدا کرد. اما پارسال در جشنواره جدی و تبدیل به استندآپ کمدی شد و استقبال خیلی خوبی هم از اجرای من صورت گرفت، برای همه جالب بود که من یک دختر چادری هستم و استندآپ کمدی اجرا می‌کنم.

مفدا: جشنواره سیمرغ تا چه حد توانسته در شما انگیزه فعالیت بیشتر و حرفه‌ای‌تر ایجاد کند؟

از پارسال که در جشنواره مقام آوردم و استقبال دانشجویان را دیدم انگیزه‌ام برای مطالعه در زمینه استندآپ کمدی و تقویت کارم خیلی بیشتر شد. در نتیجه از پارسال مطالعه داشتم، کتاب‌های طنز و کتاب‌های مرتبط با استندآپ می‌خوانم و استندآپ‌های خارجی را می‌بینم و بررسی می‌کنم. واژه استندآپ خارجی است و این نوع طنز از آنجا شروع شده، بنابراین با بررسی کارهای خارجی می‌خواهم بدانم شاکله و متن آنها چگونه است. البته از قبل برای نشریات متن طنز می‌نوشتم اما متنی که برای استندآپ نوشته می‌شود با متنی که برای نشریه نوشته می‌شود، متفاوت است. شوخی‌ها یکی است اما لحن در آن دخیل است و لازم است که مطالعه داشته باشیم. تا به حال به دعوت دانشگاه‌های شیراز و اصفهان چندین برنامه اجرا کرده‌ام. در سطح شهر اصفهان نیز اجرا داشته‌ام و همه اینها به من انگیزه داده است.

مفدا: این شوخ طبعی تا چه حد توانسته در مدیریت استرس و ناراحتی در شما و اطرافیانتان تاثیر داشته باشد؟

این شوخ طبعی نشاط آدم را بیشتر می‌کند. به خصوص که رشته ما یک رشته صنعتی و زمخت است و وقتی با شوخ طبعی همراه می‌شود زندگی به دو قسمت مجزا تقسیم می‌شود که یکی مربوط به کار در کارخانه و صنعت و قسمت دیگر کاملا مفرح و نشاط‌آور است. از طرف دیگر وقتی می‌بینم چیزی را تعریف می‎کنم و مردم لذت می‌برند و شاد می‌شوند خودم هم خوشحال می‌شوم. هنگامی که کلافه و عصبی هستم جلوی آینه حرص‌هایم را خالی می‌کنم و از همین حرص خوردن‌ها متن و ایده در می‌آید. برای همین وقتی اجرا می‌کنم در صحبت‌هایم دارم از موضوعی حرص می‌خورم؛ این برمی‌گردد به اینکه این سوژه در یک روز که عصبانی بوده‌ام به ذهن من رسیده است. در واقع از فضای ناراحتی خودم استفاده مثبت می‌کنم. البته یک مشکل من این است که همه از من انتظار دارند همیشه بخندم و دیگران را خوشحال کنم اما من هم گاهی دلم می‌خواهد تنها باشم، در حال خودم باشم و آرام بگیرم.

مفدا: چه میزان از وقت خود را به مطالعه درباره طنز و استندآپ کمدی اختصاص می‌دهید؟

معمولا آخر هفته‌ها را که وقت بیشتری دارم به مطالعه می‌گذرانم اما گاهی پیش می‌آید در اوج کار و درس دنبال راه فرار می‌گردم، کمی استندآپ می‌بینم، به خودم روحیه می‌دهم، اشکالاتم را رفع می‌کنم حالم خوب می‌شود و دوباره سر کار و درسم برمی‌گردم. اوقاتی که در خوابگاه هستم بیشتر وقتم در اتاق‌های دیگران می‌گذرم از این که می‌توانم به بچه‌ها کمک کنم و حالشان را خوب کنم احساس خوبی دارم از خلال همین گفتگوهای داخل خوابگاهی هم ایده می‌گیرم و متن درمی‌آورم و همان لحظه در موبایلم یادداشت می‌کنم.

مفدا: به نظر می‌رسد حضور در جشنواره پارسال تاثیر زیادی در ایجاد انگیزه مطالعه در شما داشته است. حال و هوای امسال جشنواره به نسبت سال گذشته چطور بود؟

پارسال بعد از جشنواره بچه‌ها را خیلی ترغیب کردم که امسال هم حضور پیدا کنند. همین باعث شد بچه‌ها در اصفهان نمایشنامه‌های مختلف را ببینند و دنبال کنند تا بتوانند تیم خوبی ببندند. به نظرم امسال جشنواره در همه رشته‌ها خیلی پیشرفت داشته در استندآپ هم بچه‌های جدیدی آمده‌اند که استعداد دارند و در کل استقبال بیشتری هم شده است. رشته‌های ما سختی‌های خودش را دارد و همین که از اول مهر درگیر جشنواره هستیم و در خلال درس به جشنواره هم می‌پردازیم خیلی حال و هوای خوبی به جو دانشگاه و به روحیه دانشجویان داده می‌شود. دوران دانشجویی از این جهت با دوران دانش آموزی فرق دارد که همه زندگی آدم مدرسه و درس نیست. باید به جنبه‌های دیگر زندگی هم پرداخته شود. این فرصت بزرگی است که استعدادهای نهفته دانشجویان پرورش داده می‌شود و از آنها حمایت می‌شود به علاوه اینکه اعتبار جشنواره و داورانش به اعتبار گرفتن کارهای دانشجویان منجر می‌شود. وقتی یک جشنواره در سطح بین‌المللی برگزار می‌شود و بزرگتر و فراتر از حد قبل شده، همین دانشجویان را بیشتر ترغیب می‌کند که در آن شرکت کنند سطح کارشان را بالا ببرند.

مفدا: خانواده تا چه حد از فعالیت شما در رشته استندآپ کمدی حمایت می‌کنند؟

سال گذشته که رتبه آوردم خانواده من خیلی تعجب کردند و البته خوشحال شدند، فکر نمی‌کردند موضوع اینقدر جدی شود. الان شرایط طوری شده که پدر و مادرم بیشتر از من پیگیر کارهای من هستند و روند کار را مدام از من می‌پرسند حتی برای تمرین‌هایم یادآوری می‌کنند. اینکه خانواده از من حمایت می‌کنند، بیشتر ترغیب می‌شوم که کار را دنبال کنم.